KMP 6/2016 - analiza rozdań
Rozdanie 18; rozdawał E, po partii NS.
Rozdanie 18 Rozd. E, po partii: NS |
♠ A Q ♥ K 8 5 3 ♦ A Q J 9 8 ♣ K 4 |
|
♠ 8 7 6 5 4 ♥ A Q 6 2 ♦ 10 4 ♣ A 2 |
![]() |
♠ K J 10 9 ♥ 9 7 ♦ K 6 5 3 ♣ Q 8 6 |
♠ 3 2 ♥ J 10 4 ♦ 7 2 ♣ J 10 9 7 5 3 |
W |
N |
E |
S |
– |
– |
pas |
pas |
1♠1 |
ktr. |
2♠2 |
pas |
pas |
ktr. |
3♠3 |
pas |
pas |
pas |
|
|
1na trzeciej ręce otwarcie obowiązkowe, nie jest to wprawdzie idealne wskazanie wistu, ale W ma oba kolory starsze
2powiedzmy, że jest to podniesienie bilansowe
3z czterokarowym fitem przepych jak najbardziej wskazany, i lepiej to zrobić od razu niż dopiero w następnym okrążeniu
albo:
W |
N |
E |
S |
– |
– |
pas |
pas |
1♠1 |
ktr. |
2♠2 |
pas |
pas |
ktr. |
pas |
3♣ |
pas |
pas |
3♠3 |
pas |
pas |
pas |
|
|
1na trzeciej ręce otwarcie obowiązkowe, nie jest to wprawdzie idealne wskazanie wistu, ale W ma oba kolory starsze
2powiedzmy, że jest to podniesienie bilansowe
3z czterokarowym fitem przepych jak najbardziej wskazany, choć lepiej byłoby to zrobić w poprzednim okrążeniu niż dopiero teraz
Tak czy owak, na większości stołów skończy się na kontrakcie 3♠(W) i gracz N nie będzie dysponował oczywistym ani wygodnym pierwszym wistem. W piki na pewno nie wyjdzie, natomiast kierowy czy treflowy od razu dałby rozgrywającemu 10. wziątkę. Także po ♦A problem nie będzie jeszcze skończony, jeśliby bowiem N powtórzył – w swoim przekonaniu bezpiecznie – ♦D… W zabiłby ♦K w dziadku, przebił w ręce karo i wyszedł pikiem. N wskoczyłby wtedy ♠A i odszedł ♠D (albo ♦W), ale W zabiłby ♠K na stole, przebił w ręce ostatnie karo dziadka i zagrał ♣A i treflem – na nieuniknioną wpadkę e-N-a. Po utrzymaniu się ♣K – owszem, ewentualnie mógłby się tym honorem odblokować – obrońca ten musiałby wyjść spod ♥K albo zagrać karem pod podwójny renons.
Tak, jedyna obrona kładąca końcówkę pikową z ręki W to ♦A, a potem zagranie ♠A i ♠D (!), co pozwoli e-N-owi uniknąć opisanej wyżej wpadki końcowej. Inna sprawa, iż gdy zdecyduje się on na pierwszy wist ♦A, to potem powinno już być mu nietrudno znaleźć optymalną kontynuację.
Mimo wszystko hegemonem protokołu tego rozdania będzie – jak sądzę – 170 dla WE.
Minimaks teoretyczny: 3♠(WE), 9 lew; 140 dla WE.
Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:
♣ – 8 (N!);
♦ – 7 (N!);
♥ – 7 (NS);
♠ – 9 (WE);
BA – 7 (WE).