KMP 2/2016 - analiza rozdań
Rozdanie 4; rozdawał W, obie po partii.
Rozdanie 4 Rozd. W, po partii: obie |
♠ 2 ♥ A K 7 6 2 ♦ K J 4 2 ♣ 8 5 3 |
|
♠ A 5 ♥ Q 10 8 ♦ 10 6 ♣ Q 9 7 6 4 2 |
![]() |
♠ Q 10 8 7 6 ♥ 4 3 ♦ A 5 3 ♣ A K J |
♠ K J 9 4 3 ♥ J 9 5 ♦ Q 9 8 7 ♣ 10 |
W |
N |
E |
S |
pas |
1♥ |
1♠ |
2♥1 |
pas |
pas |
pas |
|
1jest pełny fit kierowy, trudno byłoby więc polować na 1♠ z kontrą
albo:
W |
N |
E |
S |
pas |
1♥ |
1♠ |
2♥1 |
pas |
pas |
ktr.2 (!?) |
pas |
3♣3 |
pas |
pas |
3♥4 |
pas |
pas |
pas |
|
1jest pełny fit kierowy, trudno byłoby więc polować na 1♠ z kontrą
2z układem 5332 bardzo ryzykowana, szczególnie po partii
3z sześciokartem bezdyskusyjnie 3♣, a nie 2♠
4z singlem w treflach wskazane jest przepchnięcie się na 3♥
Oczywiście, nie ma pewności, że ten ostatni krok zakończy się sukcesem. W tym wypadku będzie on jednak arcycelny, zarówno 3♣(W), jak i 3♥(N) są tu bowiem nietrudne do zrealizowania, W odda wtedy dwa kiery, pika i karo, zaś N po jednej wziątce w każdym z kolorów. Kiedy jednak przeciwko 3♥(N) E zaatakuje ♣A, a w drugiej lewie wyjdzie w atu, rozgrywający będzie musiał wyjść z ręki pikiem – do waleta, aby wyrobić sobie zrzutkę trefla z ręki. Jeśli postawi ♠K, W zabije go ♠A, po czym rozgrywający będzie już mógł zostać obłożony.
W protokole rozdania powinny dominować minimaksowe zapisy 140 dla NS.
Minimaks teoretyczny: 3♥(NS), 9 lew; 140 dla NS.
Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:
♣ – 9 (WE);
♦ – 9(NS);
♥ – 9(NS);
♠ – 7 (NS);
BA – 8(WE).